De zondagsvrouw

'Julius, ik heb geen goed nieuws. Zit je of kun je even ergens gaan zitten?'
Het is net een zin uit de film, maar ik ben oprecht bang dat hij zich niet staande houdt.
'Ja, natuurlijk,' antwoordt hij geschrokken, 'ik zit nu. Wat is er?'
Omdat ik weet hoe moeilijk Julius het heeft met ziekte en verderf, zoek ik aarzelend naar passende woorden, maar uiteindelijk kies ik voor de frontale aanval.

Een fragment (pagina 25/26) uit "De zondagsvrouw" van Anna Bouman.

Een prachtig en zeer bewonderenswaardig boek van een zeer bewonderenswaardige vrouw die vlak voor haar dertigste hoort dat ze een hersentumor heeft.
Dat lijkt een zwaar thema, maar toch is het geen zwaar boek. Op een heel natuurlijke manier vertelt ze wat haar is overkomen en de invloed die dat heeft op haar leven. Erg knap geschreven: pakkend, filosofisch, ontroerend, confronterend, leerzaam.

"Alles is anders" is een terugkerende uitspraak in het boek die bij mij eerst vragen opriep, maar waarvan de betekenis me steeds duidelijker werd. Heel treffend.